ⓘ Kazimierz Stojałowski

                                     

ⓘ Kazimierz Stojałowski

We wrześniu 1948 r. otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego w nowo powstałej Akademii Lekarskiej w Szczecinie później Pomorska Akademia Medyczna; otrzymał stanowisko kierownika Katedry Anatomii Patologicznej, a dodatkowo Zakładu Medycyny Sądowej PAM 1948–1951. Zorganizował Zakład Anatomii Patologicznej, jednostkę naukowo-dydaktyczną pełniącą również funkcje usługowe. W Zakładzie prowadził kompleksowe badania w zakresie patomorfologii i patogenezy w stawach i układzie sercowo-naczyniowym przy chorobie reumatycznej i reumatoidalnej. W roku 1957 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Stworzył w zakładzie znaną w świecie szkołę naukową; wielu spośród jego pracowników uzyskało później tytuły profesora.

Był promotorem 14 prac doktorskich i opiekunem naukowym 4 habilitacji. Pełnił funkcję prorektora PAM do spraw klinicznych 1964–1966 i do spraw naukowych 1966–1972.

Po przejściu na emeryturę w roku 1974 pracował w Zakładzie Anatomii Patologicznej po reorganizacji – Zakładzie Patomorfologii Klinicznej jako profesor kontraktowy.

                                     

1. Publikacje wybór

Opublikował ponad 150 prac naukowych, m.in.:

  • Morfologiczne badania porównawcze nad rolą układu mezenchymalnego, a w szczególności sercowo-naczyniowego w zapaleniu hyperergicznym i gośćcowym, Prace Komisji Lekarskiej Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, 1947,
  • Anatomia patologiczna w zarysie, wyd. I 1962, wyd. II 1971,
  • Recherches cliniques et experimentales sur laction des rayons X sur les amygdales palatines, Rev. Otorhinolaryng 1939 z A. Radzymińskim,
  • Reactions of Dermal Connective Tissue in Rheumatoid Arthritis, I Congr. Europ. Soc. Pathol., Warszawa 1966.
  • O uchyłkach nabytych pęcherza moczowego, Polski Przegląd Chirurgiczny 1931,
                                     

2. Członkostwo w stowarzyszeniach i radach naukowych

W latach 1933–1937 oraz w roku 1947 był sekretarzem Wydziału IV Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, a w latach 1945–1948 – sekretarzem Poznańskiego Towarzystwa Lekarskiego. W roku 1947 został członkiem Komisji Antropologicznej Polskiej Akademii Umiejętności.

W Szczecinie w roku 1948 założył – wspólnie z Jakubem Węgierką – Towarzystwo Lekarsko-Naukowe później – Oddział Szczeciński Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Był współzałożycielem Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego, Szczecińsko-Koszalińskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego i założycielem Szczecińsko-Koszalińskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Anatomopatologów; przez wiele lat kierował tymi stowarzyszeniami. Uczestniczył w organizacji Polskiego Towarzystwa Histochemików i Cytochemików 1956; w latach 1965–1968 był przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Zarządu Głównego. Należał do Rady Naukowej Instytutu Reumatologicznego w Warszawie 1966–1972 – członek, od 1966 – przewodniczący, Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia i Opieki Społecznej 1968–1970 i Rady Towarzystw Naukowych przy Prezydium PAN.

Należał do zespołu redakcyjnego czasopisma Nowiny Lekarskie 1938–1939 i 1947–1950, do redakcji czasopisma Patologia Polska od jego powstania w 1950 r. oraz zespołów redakcyjnych Przeglądu Lekarskiego 1952–1954 i Roczników Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie 1956–1957. Od 1959 wchodził w skład redakcji czasopisma Reumatologia Polska później – Reumatologia, a od 1963 – redakcji Folia Histochemica et Cytochemica.

                                     

3. Odznaczenia, nagrody, wyróżnienia

Kazimierz Stojałowski został odznaczony:

  • Orderem Sztandaru Pracy I klasy
  • Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski,

oraz otrzymał liczne inne nagrody i wyróżnienia, m.in.:

  • 1955 – Dyplom Uznania na Zjeździe Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego, Kraków,
  • 1972 – Nagroda zespołowa ZG Polskiego Towarzystwa Anatomopatologów,
  • 1964 i 1966 – Nagrody resortowe I stopnia,
  • 1964 – I Nagroda Polskiego Towarzystwa Anatomicznego,
  • 1948 – Nagroda PAU, Kraków,
  • 1977 – Nagroda Wojewody Szczecińskiego
  • 1957 – Nagroda miasta Szczecina,

oraz Medale "Za zasługi w rozwoju nauki na Pomorzu Szczecińskim” i "Wielkiej Zasłudze – Ziemia Szczecińska”. Został wpisany do "Księgi zasłużonych województwa szczecińskiego”. Otrzymał stopień Doctor honoris causa PAM i tytuły członka honorowego Polskiego Towarzystwa Lekarskiego 1976 i Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego 1982.



                                     

4. Życie prywatne

Był trzykrotnie żonaty. Pierwsze małżeństwo zostało unieważnione wkrótce po ślubie lata 20. XX w. Z drugą żoną, poślubioną w roku 1944, rozwiódł się w latach 50. W 1965 r. zawarł związek małżeński ze swoją współpracownicą, Aleksandrą Krygier później – profesor patologii i kierownik Zakładu Patologii Komórki i Katedry Patologii Wydziału Stomatologicznego PAM. Mieli syna, Stefana (ur. 1968; później – specjalista w dziedzinie genetyki i hodowli roślin w szczecińskiej Akademii Rolniczej.

                                     
  • Osoby o tym nazwisku: Stanisław Stojałowski rzymskokatolicki duchowny i polityk Kazimierz Stojałowski polski lekarz
  • ks. Stanisława Stojałowskiego Pochowany na cmentarzu w Chochołowie Parlament Österreich Republik, Kurzbiografie Rzeszódko, Kazimierz - Parlamentarier
  • UWr prof. Bronisław Stelmachowski cywilista, sędzia SN prof. Kazimierz Stojałowski lekarz i antropolog Członkowie zwyczajni prof. Wiktor Bross
  • rodzący się ruch socjalistyczny i ludowy chrześcijańsko - społeczny ks. Stojałowskiego Równolegle z urzędem Namiestnika pełnił stanowisko prezydenta c. k
  • wyszło kilku czołowych polskich patomorfologów: Ludwik Komczyński, Kazimierz Stojałowski Janusz Zeyland i W. Węsław. Był również współredaktorem Prac Zakładów
  • Markiewicz, Czesław Murczyński, Tadeusz Sokołowski, Witold Starkiewicz, Kazimierz Stojałowski Józef Taniewski i January Zubrzycki Z uczelnią związał się na
  • Związał się z ruchem ludowym, stając się zwolennikiem ks. Stanisława Stojałowskiego Działacz Stronnictwa Chrześcijańsko - Ludowego, a potem Polskiego Centrum
  • Linia programowa Krakusa wymierzona była przeciw akcji ks. Stanisława Stojałowskiego Publikowano w nim teksty społeczno - polityczne głoszące m.in lojalność
  • Markiewicz, Czesław Murczyński, Tadeusz Sokołowski, Witold Starkiewicz, Kazimierz Stojałowski Józef Taniewski, January Zubrzycki. Dołączyli do nich wkrótce m
  • Starzewski Ludwik Stecki Stoeger Józef Stojałowski Karol Szajnocha Baltazar Szczuk Aleksander Szedler Almikar Szelicki Kazimierz Szelicki Teodor Szemelowski Jan