ⓘ Anatolij Tarasow

                                     

ⓘ Anatolij Tarasow

Anatolij Władimirowicz Tarasow – radziecki sportowiec uprawiający hokej na lodzie oraz piłkę nożną i bandy. Trener hokejowy.

                                     

1. Życiorys

Kariera zawodnicza

Przed II wojną światową uprawiał piłkę nożną i bandy w klubach CDKA Moskwa i Dynama Odessa. W czasie wielkiej wojny ojczyźnianej walczył w stopniu kapitana, a następnie majora. Po wojnie w 1946 roku rozpoczął karierę hokejową, gdy zapoczątkowano mistrzostwa ZSRR w hokeju na lodzie. Był wówczas graczem klubu WWS Moskwa 1945–1947. Wkrótce otrzymał zadanie stworzenia od podstaw sekcji hokejowej CSKA Moskwa oraz generalnie państwowego programu hokejowego i był hokeistą tej drużyny w latach 1947–1953. Rozegrał 100 meczów, w których strzelił 106 bramek.

Kariera trenerska

W 1937 roku rozpoczął studia w Wyższej Szkole Trenerów w Moskiewskim Instytucie Wychowania Fizycznego, łącząc wiedzę praktyczną uprawiania sportu z teorią. Był pierwszym trenerem drużyny CSKA Moskwa w latach 1946–1975 w tym do 1950 roku jako grający trener; zaś później z przerwą od stycznia do listopada 1961 roku. Ponadto od listopada 1974 i w sezonie 1975 roku był trenerem sekcji piłkarskiej CSKA Moskwa. W ramach swojej pracy w klubie kontrolowanym przez Armię Czerwoną funkcjonował także w stopniu wojskowym pułkownika. Z jego inicjatywy powstała akcja "Złoty Krążek", w ramach której corocznie ponad milion dzieci niezrzeszonych w klubach grało w hokeja. Te rozgrywki służyły za okazję do wyszukiwania talentów sportowych. Był także selekcjonerem reprezentacji ZSRR 1958-1960. Od 1963 roku był asystentem Arkadija Czernyszowa tworząc z nim duet szkoleniowy do 1972 roku. Jego znanym powiedzeniem było "raboti, raboti" pracować, pracować. Motto Tarasowa brzmiało: Kto pracuje więcej od innych, ma też więcej sukcesów niż inni. Jego metody szkoleniowe były określane przez reprezentantów ZSRR jako nieludzkie z racji dziennej dawki treningów w wymiarze nawet siedmiu godzin. Encyklopedia Britannica nazwała go mianem ojca rosyjskiego hokeja. Reprezentacja ZSRR trenowana przez niego była przez wiele lat najlepsza na świecie. Karierę trenerską zakończył po igrzyskach w 1972 roku. Swoje metody szkoleniowe opisał w książkach m.in. polskie wydanie Hokej jest moją pasją z 1971 roku. Zmarł w Moskwie w 1995 roku. Został pochowany na cmentarzu Wagańkowskim.

Inne informacje

Jego brat Jurij, także hokeista, zginął w katastrofie samolotu drużyny WWS MWO Moskwa w 1950 roku. Córka Tatiana ur. 1947 uprawiała łyżwiarstwo figurowe, a po namowie ojca została również trenerką tej dyscypliny.

W 1974 roku został przyjęty do Hockey Hall of Fame jako pierwszy trener z Europy.

Dla upamiętnienia jego osoby władze powstałej w 2008 roku rosyjskiej ligi hokejowej KHL stworzyły w ramach rozgrywek Dywizję Tarasowa w Konferencji Zachód.

Po sezonie KHL 2013/2014 władze ligi po raz pierwszy przyznały Nagrodę "Wiara w Młodzież” im. Anatolija Tarasowa dla trenerów dających szansę gry obiecującym zawodnikom młodego pokolenia.

                                     

2. Sukcesy

Zawodnicze piłkarskie
  • Brązowy medal mistrzostw ZSRR: 1939 z CDKA
Zawodnicze hokejowe z CSKA
  • Złoty medal mistrzostw ZSRR: 1948, 1949, 1950
  • Finał Pucharu ZSRR: 1953
  • Srebrny medal mistrzostw ZSRR: 1947, 1952, 1953
Trenerskie hokejowe klubowe z CSKA
  • Złoty medal mistrzostw ZSRR: 1948, 1949, 1950, 1955, 1956, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975
  • Puchar ZSRR: 1954, 1955, 1956, 1961, 1966, 1967, 1968, 1969, 1973
  • Finał Pucharu ZSRR: 1976
  • Brązowy medal mistrzostw ZSRR: 1962
  • Srebrny medal mistrzostw ZSRR: 1952, 1953, 1954, 1957, 1967, 1969, 1974
Trenerskie hokejowe z reprezentacją ZSRR
  • Złoty medal igrzysk olimpijskich: 1964, 1968, 1972
  • Złoty medal mistrzostw Europy: 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970
  • Złoty medal mistrzostw świata: 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971
  • Srebrny medal mistrzostw Europy: 1971
                                     

3. Odznaczenia i wyróżnienia

  • Galeria Sławy IIHF: 1997 jako twórca, pośmiertnie
  • Hockey Hall of Fame: 1974 jako twórca
  • Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR w hokeju na lodzie: 1949
  • Rosyjska Galeria Hokejowej Sławy: 2014 pośmiertnie
  • Order Czerwonego Sztandaru Pracy: 1957, 1972
  • Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR: 1957 jako twórca
  • Order Znak Honoru: 1965, 1968