ⓘ Taizan Maezumi

                                     

ⓘ Taizan Maezumi

Hakuyū Taizan Maezumi – japoński mistrz zen działający w USA, twórca Zen Center of Los Angeles oraz Zen Mountain Center.

                                     

1.1. Życiorys Początkowe lata w Japonii

Hakuyū Maezumi urodził w mieście Otawara w prefekturze Tochigi. Jego ojcem był rōshi Hakujun Kuroda ze szkoły sōtō. Maezumi miał pięciu braci, z których każdy został kapłanem zen. Jednak Maezumi nie nosił nazwiska swojego ojca Kuroda, tylko nazwisko matki Maezumi. Przyczyną tego była chęć utrzymania rodzinnej linii matki, gdyż nie miała ona braci.

25 marca 1942 roku Maezumi w wieku 11 lat przyjął mnisią ordynację nowicjat, otrzymał imię Taizan Wielka Góra i rozpoczął praktykę zen w świątyni ojca – Koshin. Chociaż równocześnie chodził do szkoły, to koncentrował się głównie na praktyce zen. Jako nastolatek zaczął uczyć się języka angielskiego od amerykańskich żołnierzy z wojsk okupacyjnych, którzy zamienili świątynię ojca w kwaterę wojskową.

W wieku 16 lat Mauzumi opuścił Otawarę i udał się do Tokio, gdzie rozpoczął studia pod kierunkiem rōshiego Koryu Osaki, świeckiego mistrza zen ze szkoły rinzai i przyjaciela jego ojca. Koryu Osaka skupiał się na praktyce zen dla laików, co później stało się bardzo znaczące w nauczaniu Maezumiego. Równocześnie jego studia u tego mistrza zen były także krokiem w jego synkretycznej edukacji zen, która zamazała tradycyjne granice rozdzielające tradycję sōtō od tradycji rinzai. W 4 lata później Maezumi rozpoczął studia na Uniwersytecie Komazawa, głównym centrum edukacji szkoły sōtō. W 1954 roku ukończył studia otrzymując tytuł magistra filozofii wschodnioazjatyckiej i literatury.

2 lata później, w wieku 24 lat, otrzymał przekaz Dharmy jap. shiho od swojego ojca oraz ukończył trening w dwóch głównych klasztorach szkoły sōtō – Eihei i Sōji. W tym samym roku pełnił w tych klasztorach funkcję "honorowego opata” jap. zuise.

                                     

1.2. Życiorys Stany Zjednoczone

Prawdopodobnie z powodu znajomości j. angielskiego Maezumi został wyznaczony przez szkołę sōtō do podróży do USA i służenia jako kapłan japońskim imigrantom w Kalifornii. Maezumi przybył do Los Angeles w 1956 roku w wieku 25 lat. Miał pełnić funkcję kapłana w świątyni Zenshu, głównej świątyni sōtō w USA, która prowadzona była wtedy przez Togana Sumi. Równocześnie z pełnieniem funkcji kapłańskich Maezumi rozpoczął studiowanie j. angielskiego w Los Angeles na Pasadena City College, a później na San Francisco University. Na uniwersytecie spotkał Shunryū Suzukiego i innych pionierów zenu w Ameryce.

Aby zarobić na życie imał się różnych prac – był tłumaczem biznesmenów, pisał "wróżby” dla ciasteczek szczęścia do chińskich restauracji itd. Wtedy także ożenił się, jednak małżeństwo to zakończyło się rozwodem.

Maezumi zaangażował się także mocno w medytację, studia kōanowe i studiowanie tekstów buddyjskich. Przeczytał Shōbōgenzō pod kierunkiem rōshiego Reirina Yamady, rozpoczął poważne studia kōanowe u Nyogena Senzaki. Jego wpływ na Maezumiego wyraził się w przyjęciu przez niego niewyobrażalnej poprzednio idei, że praktyka zen może zainteresować kogoś spoza kręgu buddyjskiego. Ze względu na nikłe zainteresowanie praktyką zen u swoich parafian, Maezumi zaczął prowadzić raz w tygodniu sesje medytacyjne w świątyni.

Najbardziej znacząca dla ukształtowania się jego jako nauczyciela zen była praktyka pod kierunkiem mistrza zen Hakuuna Yasutaniego. Rozpoczął ją na początku lat 60. XX wieku, mniej więcej w tym samym okresie, gdy założył Zen Center of Los Angeles. Praktyka ta doprowadziła jego zainteresowanie kōanami do dojrzałości. Gdy Yasutani przybył do USA z wykładami i w celu prowadzenia medytacji, Maezumi służył mu jako tłumacz.

W 1969 roku Mauzumi udał się do Japonii aby ukończyć swój trening kōanowy pod kierunkiem mistrza Yasutaniego. Prowadzenie ośrodka zen w Los Angeles przekazał swojemu uczniowi i potem spadkobiercy – Berniemu Glassmanowi. W grudniu 1970 roku Maezumi otrzymał certyfikat ukończenia praktyki jap. inka. W tym czasie do jego ośrodka zen w Los Angeles przybył rōshi Koryu Osaka. Odnowili swoje relacje nauczyciel-uczeń i w 1973 roku Maezumi ukończył trening kōanowy pod jego kierunkiem i również otrzymał inka. Tym samym dało mu to unikalną pozycję, gdyż otrzymał autoryzacje od trzech różniących się linii przekazu: sōtō, rinzai i Harada-Yasutani.

                                     

1.3. Życiorys Mistrz zen

Pod wpływem literatury beatników oraz prac D.T. Suzukiego w połowie lat 60. XX wieku zaczęło narastać zainteresowanie praktyką zen wśród Amerykanów. Na cotygodniowe spotkania poświęcone praktyce zen i prowadzone przez Maezumiego w świątyni zaczęło przychodzić kilku Amerykanów niejapońskiego pochodzenia. Ponieważ inni kapłani, a także parafianie byli sceptycznie nastawieni do działalności Maezumiego, przeniósł on swoją medytacyjną grupę najpierw do mieszkania na ulicy Serrano, a w 1967 roku do domu w koreańskiej dzielnicy Los Angeles. Wkrótce zmieniono nazwę ośrodka na Zen Center of Los Angeles. Ośrodek ten został zarejestrowany jako świątynia zen szkoły sōtō pod nazwą Busshin-ji Świątynia Prawdy Buddy. Do tego ośrodka przyjeżdżał rōshi Yasutani i przeprowadzał najbardziej wpływowe sesje medytacyjne w historii amerykańskiego zenu. Po otrzymaniu inka od Yasutaniego autorytet Maezumiego jako mistrza zen wzrósł niepomiernie.

Zen Center of Los Angeles rozwijał się nieustannie i pod koniec lat 70. XX wieku stał się jedną z najbardziej znaczących i wpływowych religijnych instytucji w Los Angeles. Osobowość Maezumiego jako nauczyciela przyciągała setki nowych uczniów, co spowodowało konieczność powiększania ośrodka. Na początku lat 80. XX wieku ośrodek ten zajmował już prawie cały kwartał ang. city block, łącznie z kilkoma kilkupiętrowymi budynkami apartamentowymi.

Maezumi wprowadził rygorystyczny typ praktyki i w większej części była to praktyka ortodoksyjna. Tradycyjne procedury ceremonii sōtō musiały być wykonywane dokładnie. Uczniowie i wizytujący spędzali długie godziny w zazen ; regularnie odbywały się całotygodniowe odosobnienia medytacyjne, na których odbywała się praktyka kōanowa według tradycyjnego wzoru. Maezumi a potem także starsi uczniowie wyznaczali uczniom kōany w zależności od ich umysłowych i duchowych możliwości. Studia kōanowe były podkreślane przez okresowe dokusan – prywatne rozmowy nauczyciela z uczniem, których celem było rozwiązanie kōanu. Regularnymi gośćmi byli nauczyciele z USA lub Japonii – prowadzili wykłady jap. teishō i przeprowadzali tradycyjne ceremonie. Chociaż Maezumi zachęcał uczniów do stworzenia nowej amerykańskiej tradycji zen, to w jego ośrodku zachowywał on ścisłe przestrzeganie reguł ortodoksyjnych praktyk sōtō.

W 1975 roku Maezumi poślubił Marthę Ekyo Maezumi, z którą miał trójkę dzieci: Kirsten Mitsuyo, Yuri Jundo i Shira Yoshimi.

Na początku lat 80. w ośrodku mieszkało i oddawało się całkowicie porannej i wieczornej praktyce oraz brało udział w regularnych tygodniowych odosobnieniach ponad 100 osób. Ośrodek wydał książkę The Way of Everyday Live oraz publikował periodyk The Ten Directions. Wydawnictwa te jeszcze bardziej zwróciły uwagę na Maezumiego i jego ośrodek zen. Zaczęły się tworzyć ośrodki filialne, najpierw w USA, potem w Ameryce Północnej i wreszcie w Europie. Zakupiono ziemię w górach San Jacinto w pobliżu Idyllwild w Kalifornii i wybudowano Zen Mountain Center. W 1976 roku Maezumi założył "Kuroda Institute for the Study of Buddhism and Human Values” jako edukacyjne ramię Zen Center of Los Angeles. Instytut organizował konferencje, kolokwia i zajmował się publikacją tekstów.

Maezumi przekazał buddyjskie wskazania ponad 500 ludziom: lekarzom, prawnikom, psychiatrom, profesorom, cieślom, elektrykom itd. Przeprowadził ceremonie ordynacyjne dla 68 kapłanów i dokonał przekazu Dharmy 12 swoim uczniom. Rōshi Maezumi był najbardziej znanym i podziwianym mistrzem zen na Zachodzie. Symbolizował wręcz duchowy geniusz zenu.



                                     

1.4. Życiorys Kryzys

W 1983 roku, w momencie największych wpływów Maezumiego i olbrzymiego sukcesu jego organizacji zen, dwie kryzysowe sytuacje podkopały jego obraz jako mistrza zen i uderzyły w organizację.

Pierwszym szokiem było ujawnienie, że Maezumi utrzymywał seksualne relacje z kilkoma ze swoich uczennic, łącznie z jedną, która otrzymała przekaz Dharmy. Chociaż lata 70. były okresem "wolnej miłości” również w Zen Center, to praktykujących zszokowała informacja, że mistrz zen skompromitował swoją pozycję autorytetu duchowego przywódcy i pogwałcił przysięgę małżeńską. Równocześnie ujawniono drugą szokującą sprawę, która również podkopała jego obraz jako autentycznego mistrza zen. Maezumi okazał się alkoholikiem, a jego spożywanie alkoholu stało się zupełnie niekontrolowane. W wyniku otwartej dyskusji poświęconej tym problemom, Maezumi poddał się kuracji w centrum odwykowym Betty Ford Clinic. Jego żona z dziećmi opuściła Zen Center of Los Angeles.

Po ujawnieniu tych spraw, wielu uczniów natychmiast odeszło z ośrodka. Spadkobierczyni Maezumiego Charlotte Joko Beck opuściła Los Angeles i założyła nowy samodzielny ośrodek zen w San Diego, odrzucając afiliację z Zen Center of Los Angeles i Mazeumim. Ponieważ drastycznie spadła ilość uczniów, ośrodek nie miał pieniędzy na utrzymanie i rozpoczęto sprzedaż nieruchomości ośrodka. W ciągu kilku lat ośrodek z olbrzymiego centrum praktyki stał się zauważalnie mniejszy o ograniczonym zakresie działania.

Maezumi nauczał w nim jeszcze przez ponad 10 lat, stopniowo odzyskując niektórych dawnych uczniów i zyskując nowych. Jednym z efektów kryzysu było rozpierzchnięcie się jego czołowych uczniów po Ameryce Północnej i zakładanie przez nich nowych innowacyjnych ośrodków zen, w których powstał amerykański styl zen.

W 1995 roku Maezumi udał się Japonii, aby odwiedzić rodzinę i liderów szkoły sōtō. Nocą 15 maja 1995 roku zmarł w Tokio na atak serca w wannie po kolacji z braćmi i spożywaniu alkoholu.

                                     

2. Prace literackie

  • 2001 Teaching of the Great Mountain: Zen Talks by Taizan Maezumi
  • 1978 Way of Everyday Life
  • 1976 On Zen Practice: Body, Breath, Mind (バーニー・グラスマン・徹玄との共著)
  • 1978 On Zen Practice 2: Body, Breath, Mind znana także jako The Hazy Moon of Enlightenment(バーニー・グラスマン・徹玄との共著)
  • 1998 Echoless Valley
  • 2001 Appreciate Your Life: Zen Teachings of Taizan Maezumi Roshi
                                     

3. Linia przekazu Dharmy

Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w Japonii.

Czwarta liczba oznacza początek nowej linii przekazu w USA lub innym kraju poza Japonią.

  • 58/31/7. Tessan Shikaku
  • 84/57/33. Tetsujyo Deguchi ur. 1951
  • 60/33/9. Chuzan Ryoun
  • 79/52/28. Motsugai Shido
  • 65/38/14. Kokei Shojun
  • 63/36/12. Kinen Horyu
  • 55/28/4. Eiko Keizan Jōkin 1267–1325 Daijōji
  • 80/53/29. Gukei Youn
  • 68/41/17. Suzan Shunsho
  • 61/34/10. Gizan Tonin
  • 57/30/6. Shugan Dojin
  • 62/35/11. Jogaku Kenryu
  • ; Linia przekazu Maezumiego jako ucznia rōshiego Hakuuna Yasutaniego
  • 69/42/18. Chozan Ginetsu
  • 53/26/2. Eihei Koun Ejō 1198–1280 Eiheiji
  • 77/50/26. Ryuko Ryoshu
  • 84/57/33. Maura Soshin OHalloran 1955–1982
  • 70/43/19. Fukujo Kochi
  • 82/55/31. Daiun Sogaku Harada 1871–1961
  • 71/44/20. Myodo Yuton
  • 52/25/1. Eihei Dōgen Kigen 1200–1253 Japonia. Szkoła sōtō
  • 56/29/5. Meihō Sotetsu 1277–1350
  • 67/40/16. Kaiten Genju
  • 83/56/32. Taji Genki 1889–1953
  • 64/37/13. Daishitsu Chisen
  • 51/24. Tiantong Rujing 1163–1228
  • 78/51/27. Renzan Soho
  • 76/49/25. Sekiso Tesshu
  • 81/54/30. Kakusho Sodo Harada 1844–1931
  • 54/27/3. Daijo Tetsū Gikai 1219–1309 Daijōji
  • 74/47/23. Tokuō Ryōkō 1648–1709
  • 66/39/15. Sesso Yuho
  • 73/46/22. Gesshū Sokō 1618–1696
  • 59/32/8. Keigan Eisho
  • 83/56/32. Bantetsugu Tetsugyu Ban 1910–1996
  • 75/48/24. Hogen Soren
  • 72/45/21. Hakuho Genteki
  • 83/56/32. Tangen Harada ur. 1924
  • 84/57/33/1. Daido Hōgen Yamahata ur. 1935 Australia
  • 83/56/32. Horyu Ishiguro
  • 83/56/32. Hakuun Ryōkō Yasutani 1885–1973 Sanbō Kyōdan
  • 83/56/32. Hongyō Genshū Watanabe 1869–1963
  • 83/56/32. Etsudo Nishiwaki ur. 1913
  • 85/58/34. Hugo Makibi Aiunken Enomiya-Lassalle 1898–1990
  • 83/56/32. Taji Genki 1889–1953
  • 85/58/34. Willigis Kounken Jäger ur. 1925
  • 85/58/34. Ana Maria Kiunan Schlüter Rodes ur. 1935
  • 83/56/32. Sozen Nagasawa
  • 85/58/34. Roselyn Seiunan Stone ur. 1931
  • 84/57/33. Kōun Zenshin Yamada 1907–1989
  • 85/58/34. Robert Aitken 1917–2010 założyciel Diamentowej Sanghi
  • 85/58/34. Ryoun Masamichi Yamada ur. 1940
  • 85/58/34. John Daido Loori 1931–2009
  • 85/58/34. Charlotte Joko Beck 1917–2011
  • 85/58/34. Catherine Genno Pages
  • 84/57/33. Taizan Maezumi 1931–1995 założyciel Zen Center of Los Angeles
  • 84/57/33. Philip Kapleau 1912–2004 założyciel Rochester Zen Center
  • 85/58/34. Bernard Baisen Tetsugen Glassman ur. 1939
  • 85/58/34. Nicolee Jikyo Miller-McMahon
  • 85/58/34. Dennis Genpo Merzel ur. 1944
  • 84/57/33. Brigitte DOrtschy Kōun’an Dōru Chikō
  • 84/57/33. Satomi Myōdō 1896–1978
  • 84/57/33. Akira Jiun Kubota ur. 1932
  • 83/56/32. Tōin Daiken Iida 1863–1937
  • 83/56/32. Genshū Hongyō Watanabe 1869–1963
  • 83/56/32/2. Anna Christenson USA
  • 80/53/29. Baisan Hakujun 1898–1978
  • 54/27/3. Daijo Tetsū Gikai 1219–1309 Daijōji
  • 52/25/1. Eihei Dōgen Kigen 1200–1253 Japonia. Szkoła sōtō
  • 83/56/32/2. Barry Magid ur. 1949 USA
  • 75/48/24 Reitan Roryū
  • 60/33/9. Kisan Shosan 1377–1442
  • 83/56/32/2. Gary Nafstad USA
  • 82/55/31/1. Charlotte Joko Beck 1917–2011 USA
  • 62/35/11. Shōshi Sōtai Taishi Sōtai
  • 58/31/7. Baisan Monpon zm. 1417 Ryūtakuji
  • 79/52/28 Ungan Guhaku
  • 73/46/22 Shōzan Monko
  • 59/32/8. Jochū Tengin 1363–1437 Daitōin
  • ; Linia przekazu Maezumiego jako ucznia swojego ojca
  • 57/30/6. Shugan Dojin
  • 66/39/15. Kaiin Sochin
  • 64/37/13. Daiju Sōkō
  • 77/50/26 Kakuan Ryōgu
  • 70/43/19. Hōshi Sōon
  • 71/44/20 Goho Dainon Kainon
  • 82/55/31/1. Jan Chozen Bays ur. 1945 USA
  • 83/56/32/2. Larry Jissan Christensen USA
  • 61/34/10. Morin Shihan 1392–1487
  • 72/45/21 Tenkei Denson 1648–1735
  • 83/56/32/2. Greg Howard USA
  • 83/56/32/2. Barbara Muso Penn USA
  • 68/41/17. Shūkoku Chuton
  • 56/29/5. Meihō Sotetsu 1277–1350
  • 63/36/12. Kenchu Hantetsu
  • 83/56/32/2. Elihu Genmyo Smith ur. 1948 USA
  • 67/40/16. Tetsuei Seiton
  • 51/24. Tiantong Rujing 1163–1228
  • 83/56/32/2. Diane Eshin Rizzetto ur. 1942 USA
  • 53/26/2. Eihei Koun Ejō 1198–1280 Eiheiji
  • 69/42/18. Ketsuzan Tetsuei
  • 76/49/25 Kakujō Tōsai
  • 78/51/27 Ryōka Daibai
  • 82/55/31/1. Alfred Jitsudo Ancheta USA
  • 82/55/31/1. Susan Myoyu Anderson-Palmer USA
  • 83/56/32/2. Geoff Dawson USA
  • 74/47/23 Niken Sekiryo
  • 81/54/30. Taizan Maezumi 1931–1995 Japonia, USA
  • 55/28/4. Eiko Keizan Jōkin 1267–1325 Daijōji
  • 65/38/14. Kinpō Jusen
  • 82/55/31/1. Dennis Genpo Merzel ur. 1944 USA, Europa
  • 83/56/32/2. Tamara Myoho Gabrysch USA
  • 83/56/32/2. Nancy Genshin Gabrysch USA
  • 83/56/32/2. Maurice Shonen Knegtel USA
  • 83/56/32/1. Małgosia Jiho Braunek Polska Kanzeon Związek Buddyjski
  • 83/56/32/2. Michael Mugaku Zimmerman USA
  • 83/56/32/2. John Shodo Flatt USA
  • 83/56/32/2. Judi Kanchi Warren USA
  • 82/55/31/1. Tetsugen Bernard Glassman ur. 1939 USA
  • 83/56/32/2. Nico Sojun Typeman USA
  • 83/56/32/1. Michel Genko Dubois Francja
  • 83/56/32/2. Daiel Doen Silberberg USA
  • 82/55/31/1. Charles Tenshin Fletcher USA
  • 83/56/32/2. Diane Musho Hamilton USA
  • 82/55/31/1. John Daido Loori 1931–2009 USA
  • 83/56/32/2. KC Kyozen Sato USA
  • 83/56/32/2. Catherine Genno Pages
  • 83/56/32/1 Anton Tenkei Coppens Holandia
  • 83/56/32/2. Rich Taido Christofferson USA
  • 82/55/31/1. Louis Mitsunen Nordstrom ur. 1943 USA
  • 82/55/31/1. Gerry Shishin Wick USA
  • 82/55/31/1. John Tesshin Sanderson Meksyk, Hiszpania
  • 82/55/31/1. William Nyogen Yeo ur. 1936 USA
  • 82/55/31/1. Nicole Jikyo Miller-McMahon USA


                                     
  • buddyzmu zen. Nosi imię buddyjskie Genpo. Jego nauczycielem był rōshi Taizan Maezumi Opracował proces Big Mind mieszankę zen i zachodnich technik psychologicznych
  • 79 52 28 Ungan Guhaku 80 53 29. Baisan Hakujun 1898 - 1978 81 54 30. Taizan Maezumi 1931 - 1995 Japonia, USA Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History
  • 79 52 28 Ungan Guhaku 80 53 29. Baisan Hakujun 1898 - 1978 81 54 30. Taizan Maezumi 1931 - 1995 Japonia, USA Później tytuł ten oznaczał mistrza w świątyni
  • 79 52 28 Ungan Guhaku 80 53 29. Baisan Hakujun 1898 - 1978 81 54 30. Taizan Maezumi 1931 - 1995 Japonia, USA Tak wykorzystywano tradycyjny motyw buddyjskich