ⓘ Wasilij Szatiłow

                                     

ⓘ Wasilij Szatiłow

Skończył 19 klas, od 1924 służył w Armii Czerwonej, od 1927 należał do WKPb, w 1928 skończył szkołę piechoty w Tbilisi, a w 1938 Akademię Wojskową im. Frunzego. We wrześniu 1939 uczestniczył w agresji ZSRR na Polskę, a od czerwca 1941 w wojnie z Niemcami, był m.in. w stopniu generała majora dowódcą 150 Dywizji Piechoty 3 Armii Uderzeniowej 1 Frontu Białoruskiego, która 16 kwietnia 1945 przerwała niemiecką obronę nad Odrą w rejonie miasta Wriezen, od 21 kwietnia 1945 brała udział w walkach o Berlin, a 30 kwietnia 1945 szturmowała Reichstag. W 1949 ukończył wyższe kursy akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej, później był I zastępcą dowódcy wojsk Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego, w 1964 został zwolniony do rezerwy w stopniu generała pułkownika.

                                     

1. Odznaczenia

  • Medal za Wyzwolenie Warszawy
  • Order Czerwonego Sztandaru trzykrotnie
  • Order Rewolucji Październikowej
  • Krzyż Walecznych Polska Ludowa
  • Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
  • Order Czerwonej Gwiazdy
  • Order Lenina dwukrotnie
  • Order Kutuzowa II klasy dwukrotnie
  • Medal za Zdobycie Berlina
  • Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego 29 czerwca 1945
  • Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Polska Ludowa

I inne.