ⓘ John C. Stennis

                                     

ⓘ John C. Stennis

John Cornelius Stennis – amerykański polityk, który w latach 1947-1989 reprezentował rodzinny stan Missisipi w Senacie Stanów Zjednoczonych. Ten członek Partii Demokratycznej był przez szereg lat jednym z najbardziej znanych i wpływowych członków izby wyższej Kongresu.

                                     

1. Przed rozpoczęciem kariery politycznej

Urodził się w Kemper County, gdzie uczęszczał do miejscowych szkół publicznych. Następnie kontynuował naukę na Mississippi State University ukończył w 1923 oraz na wydziale prawa prestiżowego University of Virginia ukończył w 1928. W tym samym roku został przyjęty do palestry i rozpoczął własną praktykę prawniczą w De Kalb Missisipi.

                                     

2. Wczesna kariera polityczna

Jeszcze w czasie, kiedy przebywał na uniwersytecie, został wybrany do stanowej Izby Reprezentantów w Missisipi, gdzie zasiadał w latach 1928-1932.

W latach 1932-1937 pełnił urząd prokuratora okręgowego, a następnie sędziego 1937-1947, w obu przypadkach w 17. okręgu Missisipi.

Brown v. Mississippi

W czasie swej kariery jako prokuratora Stennis prowadził śledztwo w sprawie morderstwa, w wyniku której stracono przez powieszenie trzech Murzynów. Przyznanie się do winy zostało z nich wydobyte za pomocą tortur, co było wówczas w tej części kraju najzupełniej legalną praktyką. Wyrok został jednak post factum anulowany przez Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych w sprawie Brown v. Mississippi 1936, na mocy której zakazano dalszego stosowania tortur w śledztwie. Stennis był wówczas w pełni świadom, co wykazały stenogramy z procesu, użytych przez śledczych metod, w tym biczowania.

                                     

3. Senator Stanów Zjednoczonych

Kiedy zmarł dotychczas reprezentujący Missisipi w Senacie Theodore Bilbo, musiano siłą rzeczy rozpisać przedterminowe wybory. Stanął do nich sędzia Stennis, który pokonał w prawyborach trzech kontrkandydatów m.in. dwóch kongresmenów, którymi byli John E. Rankin oraz William M. Colmer.

Nadmienić trzeba, iż przez wiele lat w stanach Głębokiego Południa, do których należy Missisipi, właściwymi wyborami były prawybory, z uwagi na zupełną dominację Partii Demokratycznej, a raczej jej konserwatywno-segregacyjnego m.in. Dixiecratów skrzydła.

Stennis był potem wybierany ponownie w latach 1952, 1958, 1964, 1970, 1976 oraz 1982. Większą część swej kadencji zasiadał wraz z drugim senatorem z Missisipi, Jamesem Eastlandem który zasiadał w Senacie w latach 1941 oraz 1943-1978. Eastland i Stennis są drugim pod względem długości wspólnego zasiadania senackim duetem z jednego stanu w historii, zaraz po Stromie Thurmondzie i Fritzu Hollingsie z Karoliny Południowej.

Stennis był autorem pierwszego w historii Senatu kodeksu etyki obowiązującego w tej izbie, a także pierwszym przewodniczącym stosownego komitetu.

Jako pierwszych z demokratycznych senatorów potępił publicznie działania Josepha McCarthy’ego, podczas gdy np. Eastland popierał go do samego końca.



                                     

3.1. Senator Stanów Zjednoczonych "Ojciec nowoczesnej amerykańskiej marynarki wojennej”

W latach 1969-1981 był przewodniczącym Senackiego Komitetu ds. Sił Zbrojnych, gdzie dał się poznać ze skutecznych na ogół działań na rzecz rozwoju marynarki wojennej. Z racji tego nadano mu potem zaszczytny przydomek "Ojca nowoczesnej amerykańskiej marynarki wojennej” ang. Father of America’s Modern Navy.

Jeden z obecnie znajdujących się w służbie amerykańskich lotniskowców, USS John C. Stennis CVN-74, został tak ochrzczony na jego cześć.

                                     

3.2. Senator Stanów Zjednoczonych Stanowisko w sprawie praw obywatelskich

Przez dość długi okres Stennis należał w Senacie do zdecydowanych przeciwników, podobnie jak wielu innych demokratów z Południa, rozszerzenia praw obywatelskich na ludność kolorową, w tym prawa do głosowania. Jego sojusznikami w tej materii byli m.in. Robert Byrd czy Strom Thurmond.

Wtajemniczeni twierdzili jednakże, iż nie czynił tego z pobudek ideologicznych i nie był z przekonania rasistą, jak Eastland czy Bilbo, tylko czuł się zobligowany wobec swoich białych wyborców i, jak wielu południowców w owym czasie, obawiał się, iż w wypadku zbyt szybkich posunięć nastąpi co się wcale nie sprawdziło "katastrofa”. Zresztą zarówno on, jak i Byrd czy Thurmond, zmienili potem stanowisko w tej sprawie, a nawet niektórzy z nich zostali zaliczeni przez organizacje Afroamerykanów do sojuszników w Kongresie.

Jednakże w początkowym okresie podpisał na przykład osławiony dokument Southern Manifesto co zrobili wszyscy senatorowie z Południa z wyjątkiem Lyndona Johnsona z Teksasu oraz Estesa Kefauvera i Alberta Gore’a z Tennessee, wzywający do zaprzestania desegregacji w szkołach publicznych.

W latach 60. wielu konserwatywnych demokratów z Południa, zrażonych polityką liberalnych demokratów, jak prezydenci John F. Kennedy oraz Lyndon B. Johnson, zaczęło zwracać się w stronę bardziej konserwatywnych republikanów, którzy w końcu, głównie dzięki temu, stali się dominującą siłą w regionie. Jakkolwiek Stennis pozostał lojalnym członkiem partii demokratycznej i nie przeszedł, jak Thurmond, do obozu przeciwnego, to jednak poparł publicznie republikańskiego kandydata na prezydenta w 1964 Barry’ego Goldwatera. W tym też roku głosował przeciwko ustawie o prawach obywatelskich, która zakończyła ostatecznie segregację na południu.

Początkowo organizacje Afroamerykanów odnosiły się do Stennisa z dużą dozą rezerwy, wypominając mu m.in. pamiętną sprawę z czasów jego urzędowania jako prokuratora. Pod koniec lat 70. i w latach 80. zaczął jednak popierać prawie wszystkie inicjatywy ustawodawcze w zakresie rozszerzenia praw obywatelskich, podobnie jak praw kobiet jednym z bardzo nielicznych wyjątków był sprzeciw wobec ustanowienia święta im. Martina Luthera Kinga.

W roku 1986 Stennis osobiście prowadził, wraz z gubernatorem Billem Allainem, kampanię na rzecz Mike Espy’ego, który został pierwszym Afroamerykaninem wybrany z Missisipi do Kongresu potem został sekretarzem rolnictwa w administracji prezydenta Clintona.

                                     

3.3. Senator Stanów Zjednoczonych Dean i Przewodniczący pro tempore Senatu

Po odejściu z Senatu, w wyniku przegranej walki o kolejną kadencję, Warrena G. Magnusona z Waszyngtonu w 1980, który w owym czasie był najdłużej urzędującym senatorem i przewodniczącym pro tempore Senatu, Deanem czyli najstarszym stażem członkiem Izby został Stennis.

Zwyczajowo to najdłużej urzędujący Senator z partii, która aktualnie posiada większość, obejmuje tę funkcję, wedle konstytucji czwartą w państwie. Jednakże od 3 stycznia 1981 to republikanie wygrali wybory i Strom Thurmond, aczkolwiek młodszy stażem od Stennisa, ale najstarszy wśród zwycięzców, objął to stanowisko.

Po ponownym zdobyciu przez demokratów większości w Senacie w 1987 Stennis został wybrany przewodniczącym pro tempore na okres 100. 1987-1989 Kongresu. W okresie, kiedy był obłożnie chory, jego zastępcą, jako przewodniczącego pro tempore, był George Mitchell z Maine.

W roku 1988 Stennis liczący sobie prawie 90 lat odrzucił możliwość ubiegania się o kolejną kadencję i odszedł z Senatu.



                                     

3.4. Senator Stanów Zjednoczonych Inne wiadomości

  • W 1984 Stennis stracił swą lewą nogę w wyniku choroby nowotworowej.
  • W 1973 został poważnie ranny od dwóch kul, kiedy potajemnie przebywał poza swoim domem w Waszyngtonie.
  • Miał dwoje dzieci: córkę Margaret Jane oraz syna Johna Hamptona.
  • W czasie swej 60-letniej kariery nigdy nie przegrał żadnych wyborów.
  • Pochowany jest na Pinecrest Cemetery w Kemper County.
  • W chwili swego odejścia z Senatu, po 41 latach i dwóch miesiącach urzędowania, Stennis był drugim, po Carlu T. Haydenie, najdłużej piastującym mandat senatorem w historii. Jednakże obecnie rekord ten został przełamany przez Thurmonda, Byrda, Teda Kennedy’ego i Daniela Inouye.
                                     
  • USS John C Stennis CVN - 74 amerykański lotniskowiec z napędem atomowym, siódmy okręt typu Nimitz. Nazwany na cześć senatora Johna Stennisa 28 września
  • John C Stennis Space Center SSC ośrodek badań kosmicznych NASA w stanie Missisipi, około 80 km od Nowego Orleanu Luizjana zajmujący się testowaniem
  • czterech lotów wahadłowców kosmicznych. W latach 2007 2008 był dyrektorem John C Stennis Space Center. W 2008 objął stanowisko dyrektora Centrum Kosmicznego
  • marca 1998. Następnie wszedł w skład grupy okrętów lotniskowca USS John C Stennis W czasie tej misji Port Royal doznał uszkodzenia jednej ze śrub
  • CVN - 71 Abraham Lincoln CVN - 72 George Washington CVN - 73 John C Stennis CVN - 74 Harry S. Truman CVN - 75 Ronald Reagan CVN - 76 George
  • Ken Salazar Kolorado John Cornyn Teksas wiceprzewodniczący Pat Roberts Kansas Craig L. Thomas Wyoming John C Stennis autor senackiego kodeksu
  • i Kongresu konserwatywnych demokratów, takich jak James Eastland, John C Stennis Richard Russell, Allen Ellender czy J. William Fulbright przykładowo
  • wiceprezydent Niektórzy przewodniczący pro tempore jak Warren G. Magnuson, John C Stennis Strom Thurmond, Robert Byrd, Ted Stevens uchodzili za jednych z najbardziej
  • Byrd, Strom Thurmond, Ted Kennedy, Daniel Inouye, Carl T. Hayden i John C Stennis Mimo tak długiego stażu przez 36 lat Hollings był młodszym senatorem
  • 1984 USS Abraham Lincoln 1988 USS George Washington 1990 USS John C Stennis 1993 USS Harry S. Truman 1996 USS Ronald Reagan 2001 USS George